Gran Trail Peñalara Ehunmilarako azken testa

Gran trail Peñalara-ko krokisa.


2010-07-03, goizeko 8:00ak, Peñalara herrian irtetzeko prest.


Federico, madrildarra, beste makina bat.


Kemen-ekin irteeran.



PEÑALARA EZAGUTUZ

"Madrilera hurbildu gara oraingo honetan, Guadarrama mendilerrora hain zuzen ere.
Aspalditik Iberiar penintsulako mendi hauetan zehar ibiltzeko banuen gogoa. Jadanik Pirineoak, Picos de Europa, Moncayo, Cataluynako hainbat mendilerro, Sierra Nevada Andalucian, Sierra de Gredos Salamanca eta Caceres artean, Leon eta Galiziako mendilerro batzuetan egonak ginen, baina erdiko mendilerroa Somosierrako portutik beti kotxez gurutzatzen genuen, bertan ibilaldirik egin gabe.

Gran Trail de Peñalara mendi lasterketarekin Peñalara ( 2429 m ) eta Navacerrada aldea ezagutzeko aukera izango genuen azkenik. Horretarako 110 km-ko eta 5100 m-ko desnibel positiboa igaro beharra genuen 32 orduko epean.

Javier Ugalde deustuarrak probaren berri eman zidanetik, biok gure egutegia ondo begiratu genuen. Aurtengo helburu nagusiak bi dira: uztailaren 16-17-18an Ehunmilak (167 km / 11.500 m d+) eta abuztuaren 27-28-29an Ultra Trail du Mont Blanc (167 km / 8.900 m d+) entzutetsua. Beraz, Gran Trail de Peñalara, uztailaren 3-4 bitartean ospatu dena, nahiko gertu genuen besteengandik, baina test modura hartu genuen. Horrelakoetan, gorputz prestatzeko oso baliogarria izaten da bai fisikoki bai mentalki, batez ere. Luzera handiko ultra hauetan, beti gertatzen da ezustekoren bat, elikadurarekin arazoren bat izatea, eta gorputzak ezin bereganatzea ez janaririk ez edaririk. Beraz, uztaileko oporraldiaren hasiera aprobetxatuz, eta entrenatzeko denbora gehiago izanik proba honetan parte hartzeko erabakia hartu genuen. Gainera lehen edizioak ematen duen xarma gertutik ezagutuko genuen!

Aurreko astebukaeran Hiru Haundiak ospatu zen, eta gertuko lagunek emaitza oso onak lortu zituzten. Joserra Sousa kategori ibili zen, norekin eta Oihana Azkorbebeitia indartsuarekin! Berriro ere zorionak biei. Eibartik ere ordezkaritza fina joan zen; Asier Garde, Iosu Elejalde, Luis Mari Ugarte (aurten Transgrancanaria-123km-n 41.postuan bukatu zuena), Santi, Eneko, Jabi Bastarrika , Miren Gallastegi e.a Elgoibartik berriz; Roberto, Modesto Cid, Alberto Alvarez e.a. Hauetako batzuk animatzeko aukera izan genuen, eta inbidia apur bat pasatu ere bai. Baina indarrak neurtu egin behar ziren eta Peñalara zain genuen!


Maliciosa ( 2227 m ) mendira igotzen.


Jendea martxa onean hasi zen.


Navacerrada inguruko haitz ezanguratsuak aurrean Dehesillas leporako (1458 m) bidean.


Landaretza Dehesillas aldean nahiko itxia zen.


Juan Carlos Calleja madrildarra. Juan Carlosek Elgoibarko Jesus Mari Sarasua ezagutzen du, kasualitatea!


Osacar. Deriotar honek irailean 336 km-ko proba bat egiteko asmoa du, 7 egunetako epean, Italiako Aosta bailaran!


Hasierako anoetariko bat, 32. km-an. Sabela oraindik osorik nuen!


Morcuerako portua (1776 m), 38. km-an. Hemen hasi ziren lehenengo nekealdiak, eta oraindik 72 km falta ziren!


La Morcuerako portutik, urrutian, Peñalarako mendi serra nabari zen, elurtegi batzurekin gainera!


Rascafria herria (1250 m), 50. km. Gorputzari buelta eman ezinik nenbilen gune honetan, baina jakin banekin gerora emango niola, beraz buruarekin burruka bat hasi zen.


Peñalara oraindik oso goian ikusten zen.


Reventon (2037 m) lepoa, 61. km-an. Espainiako football selekzioak Paraguay-ren aurka partidua zuela nabaritzen zen. Ea guk noiz izaten dugun aukera berdina! Anoetan partiduko gora beherak irratien bitartez jarraitu izan genuen.


Peñalara (2429 m), 69. km.


Uztailak 2, ostirala, 14:00, Eibartik Deustura abiatu bezain laster Peñalaran murgildu naiz. Javier jaso ostean 4 ordutan Navacerradan gaude. Kiroldegian dortsala jaso eta txarla informatiboa entzun ostean afaria prestatzera joan gara. Oraingo honetan ere sirdarra (sukaldaria, zaindaria, gidaria) ni izango naiz. Espagetiak egozten ditudan bitartean Javier aldameneko tabernara joan da garimba bat edatera, eta bide batez Sudafrikako munduko football txapelketa ikustera; oraingo partida Uruguai-Ghana zen. Afaldu ostean, partidaren prorroga eta penaltiak ikusi ditugu, afrikarrak txapelketatik at gelditu dira. Gero lotara, furgonetara.

Uztailak 3, larunbata, 6:40, esnatzeko ordua. Gosaldu ostean probarako azken prestaketak egin ditugu. Motxilan derrigorrezko materiala (frontala, atzeko argi gorria, manta termikoa, 500cl-ko ontzia(k), 500 klc janari eta txilibitua) sartu ondoren kiroldegira hurbildu gara. Irteera tokian aurreko probetetako ezagun batzukin elkartu gara: Kemen (Aramotz, Anboto KB, Arratzu-Urdaibai, Transgrancanaria-123km-2009, Brinean taldekoa), Federico (Transgrancanaria-123km-2010), Isabel (Andorra-90km-2009) e.a. Argazki batzuk blogerako etara eta hasteko prest gara!

Peñalarako proba honetan helburu 2 ditut: ez lesionatzea Ehunmilara begira eta tripetatik ondo ibiltzea, azkenengo proba luzeetan (Transgrancanaria eta Los diez mil del Soplao (Cantabria)) botaka saio batzuk izan baititut.

Goizeko 8:00ak, bozgorailuetatik musika epikoa topera jarri bezain laster atzerako kontaketari ekin diote. Hasi eta berehala Navacerrada (1160 m) inguruko parke naturalean sartu gara. Madrildar ugari alderdi honetara etortzen da “a la sierra” picnic egitera. Eguraldia lagun dugu, lainoak zeruan eta 14ºko tenperatura. Lehenengo aldapetan lasai noa, segurola. Oinez eta makilen laguntzarekin besoak erabiltzen. Lepora iristean euri pittin bat hasi du, jendeak txubaskeroa atera du motxiletatik eta soinean jantzi du, nik berriz aurrera jarraitu dut; madrildar hauek lau tanta nabaritu eta babestu egin behar! Maliciosa (2227 m ) tontorretik, 9:50 (1:50), behe lainoarekin igaro dugu. Jeitsiera labainkorra zegoen, eta orduan lasai hartu det; oraingoan txubaskeroa jantzi dut. Hurrengo km-ak beheruntz izan dira, eta korrika egiteko aproposak. Javierrek hasierako km-tan alde egin dit. Beti gabiltza elkarri arrapatu nahian. Oraingoan berriz, ez det uste horrelakorik gertatuko denik, nik lasai asko hartzeko asmoa baitut Peñalarako traila.
Lehenengo anora (22. km) iritsi baino lehen botellinean neraman Acuarius-a piskanaka piskanaka edaten joan naiz, baina bertara iritsi bezain pronto, 11:07 (3:07) litro bat bete Acuarius bapatean edan dut. Lehenengo akatsa!
Gustura eta alai noa. Azkenengo asteetan ez det entrenamendu saiorik egin, lanean a tope ibili garelako, eta ez dut denborarik izan. Baina gorputzak momentuz sentsazio onak ematen dizkit, urte hasieratik eginiko prestaketa ezberdinek maila fisiko on bat eman didate, eta nolabait esateko errenta horiek aprobetxatzen ari naiz. Dehesillas-eko portua (1458 m, 27, km) taldetxo baten babesean igaro det. Beheruntzako zatian korrika egiteko aukera handirik ez dago, landaretza handiak eta lokatsak erritmoa moteltzea dakarte. Taldetxo batean noa, eta laster jende ezberdinekin berbetan hasi naiz. Juan Carlos Calleja madrildarra da, eta kasualitatea da baina Elgoibarren Jose Mari Sarasua ezagutzen du, gainera laguna du. Argazki bat atera diot eta ondoren Derioko Oscar-ekin bat egin dut. Tipo hau makina bat da, Mont Blanc-eko ultra traila egina du besteak beste, eta irailean Tour du Gigantes-en parte hartzera doa, Italiako Aosta bailaran 160 orduko epean (7 egun eskas) 336 km antxitxika!!! Honi ere beste argazki bat atera diot, nola ez!
Hurrengo anoan (32. km), 13:28 (5:28), Juan Carlos eta Oscarrek aurrera egin dute, nik berriz lasaigo hartu det eta anacardo batzuk jaten gelditu naiz. Egia esan, motxilan daramadan janaria, barritak eta gelak, ez det probatzeko asmorik, baina antolakuntza eskatzen dituen 500 kilo caloriak betetzen dutenez hor ditut hasieratik gordeta. Beraz, janaririk ez daramat. Anoetaz gehiegi fidatzen naiz, eta ondo datorkidan janaririk ez baldin badago sabelak faktura pasatzen dit. Bigarren akatsa!
Alto de la Morcuera (1776 m, 38. km) hurrengo aldapa luzea dugu. Bertara iristerakoan, 15:05 (7:05), gorputzak ura bakarrik edatea nahi zuen. Hasi gara berriro kalbarixuakin, eta oraindik 82 km falta dira! Beherantz indarrak neurtzen hasi naiz, eta oinez joan naiz. Rascafriara iristean (1200 m, 50. km), gorputzak justu justu urdailezko ogitarteko bat irentsi du, baina nahikoa beste 30 km egiteko.
Gaur espainiarrek Paraguai-ren aurka mundialeko partida dute, eta inguru hauetan ere nabari da, banderaz josia ageri baita. Datorrena eguneko 2 aldapa gogorrenak dira, eta nire erreserbak minimoan daude. Burua jo ta ke dabil. Egoera hau ez da berria niretzat, eta badakit azkenean buelta ematen diodala, piskanaka piskanaka likidoak asimilatzen joaten naiz erritmoa minimora ere jeisten dudanean. Alde horretatik lasai noa, baina une oro erritmoa kontrolatzen, eta alden neurrian jendearen ondoan.
Reventon portura (2037 m, 61. km), 21:01 (13:01), iritsi baino azken maldan eguneko lehen botakada saioa izan dut. Aldamenekoak izututa ixil ixilik gelditu dira, nik lasai egoteko esan diet, eta arnasa ondo hartrik aurrera jarraitu dugu. Hemendik traileko puntu gorenera, Peñalara tontorra, 9 km daude, eta bertatik jeistean La Granja herri historikoan ano garrantzitsu bat dugu. Beraz tontorretik pasatzen banaiz proba bukatzeko aukerak asko handitiko dira. Alde konplikatua jadanik gaua iristear dagoela da, eta frontalaren argiarekin aurrera egin beharra dudala. Eskerrak frontal bikaina eskuratu nuela; Led Lenser.
Espainiak 1-0 irabazi dio Paraguay-ri, Casillas-ek penalti bat gelditu du eta beste horrenbeste egin du beste atezainak. Azkenean Villa-ren gol bati esker final erdietara sailkatu dira. Kontroletan irratia lagun dugu, eta ez da besterik entzuten. Hemen ere bigarren botakada saioa izan dut. Kefir eman didate edateko, sabela indartzeko, eta egia esan oso ondo asimilatu det. Indarberriturik gorantz jarraitu det harri handien artean. Gauean hotz puntu bat nabari da eta praka luzeak eta txubaskeroa jantzi ditut.
Peñalara tontorrera (2429 m, 70. km), 23:25 (15:01), gau erdian iritsi naiz, eta bertizea ikutzeko gogorik ere ez dut izan. La Granja herrira lehen bait lehen iristea nahi det.
Jeitsiera oso potentea izan da, desnibel handikoa, lehenengo 2 km-tan 500 bat metro!, eta gainera gauez! Eskumako belaunean zain tiratu bat izan det, baina hankek ondo erantzuten didate orokorrean.
La Granja herrira (1150 m, 78. km), 2:25 (18:25), logureak jota iritsi naiz. Ia ordubete igaro det aulki batean jarrita burua hanken gainean eutsiaz bi eskuekin. Elizako kanpaiek esnatu naute, eta azken 32 km-ei ekin diet. Egoerari buelta eman diot. Ondo nago. Mireni sms bat bidali diot 7-8 ordutan iritsiko naizela iragarriz. La Granja herrian errege jauregia dago, eta hori nabari da bertako etxe dotorezian eta handitasunean. Errege jauregiko harresiaren alde batetik km 1 egingo genuen oinez. Harresi guztiak beraz 3-4 km bueltan izango zituen, eta 3 m baino garaiagoa zenez, atera kontuak zenbat harri eta zenbat lan 2 apopilo babesteko!
Las Aguas-eko kontrolera (1420 m, 91 km), 6:05 (22:05), eguneko lehen argi izpiekin iritsi naiz. Oraingoan ere, kontrola likidoz eta fruitu lehorrez beteta ageri da, baina nik ur pittin bat bakarrik edan dezaket, eta beste siestatxo bat bota det (15´). Eskumako belauneko zain tiratuak traba handirik ez dit ematen, baina ahalik eta gutxien erabiltzen det Ehunmila-ra begira. Gaur lesio txiki batekin bukatuko det. Lehen helburua, ez lesionatzea, ez det beteko. Bigarrena aldiz, tripetatik ondo ibiltzea, azken 50 km-tan pairatzen ari naiz!
Fuenfria-ko portuan (1792 m, 95. km), 7:34 (23:34), izenak dioen bezala iturri eder bat dago. Ura barra barra edan det, eta tripek ondo erantzun didate. Orain disfrutatzera. Egunsentia lagun dut, eta aldapa gogorrak bukatu dira. Ze ondo noan mendian barrena, goizeko 8tan, oinez, eguzkiaren lehen printzekin gozatzen.
Navacerradako portuan (1862 m, 100 km), 8:40 (24:40), eski estazio bat dago. Bertan Peñalara taldeko aterpetxetik igaro gara. Bertan sartu irten bat besterik ez dut egin. Gogoa dut Navacerrada herrira iristeko Javierrekin bazkari eder bat jateko. Seguru bera furgonetan lotan egongo dela hoezkero!
Azken jeitsieran parte hartzaile ugari pasatu ditut. Jendea nekaturik iristen ari da, ni berriz beste 50 km egingo nituen lasai asko. Oso ondo aurkitzen naiz. Proba guztian zehar erritmo moteltxoa eraman det, eta orain, bukaeran nabari da. Ehunmilak erritmo honetan eta tripak ondo zaindu ezkero, bukatzeko aukerak izango det.
Navacerrada herrira (1160 m, 110 km), 10:57 (26:57, 208. postuan) , korrika iritsi naiz, behin eta berriz eskumako belauna zainduz. Helmugan Javier zain nuen, bera goizeko lehen argiekin iritsia zen, 6:19 (22:19, 83. postuan). Nahiko luzea izan dela komentatu dugu, batzuek GPSarekin hartutako datuen arabera 117 km izango lituzke Peñalarako trailak. Federico eta Oscar ere helmugan zeuden, dutxaturik, lokuluska eginik, gozaldu berri eta abenturak kontatzeko gogoarekin. Zati hau gehien gustatzen zaiguna da. Hurrengo arte!


La Granja edo Ildefonso herria (1250 m), 78. km. Segoviako herri hau oso entzutetsua da bertan errege jauregi bat bait dago. La Granjara goizeko 2:30etan iritsi ginen, ilunpetan. Bertan 45´-ko lokuluxkada bat bota eta aurrera!


la Granjatik irtetzen, goizeko 3:20´.


Gauean (5:30), nekaturik, Fuente el agua-ra iristen, 88. km.


Egunsentia igarota, basoetatik zehar, 92. km, azkenengo aldapari aurre egiteko prest!


Frontala jadanik ez genuen behar.


Fuente fria (1792 m), 94. km, goizeko 7:00ak.


Navacerrada (1862 m) porturunz dihoan bidea; lasaia eta atsegina, behingoz!


Navacerradako portua ( 1862 m), goizeko 8:40.


Navacerrada-ko sky-zko pistak.

Navacerradako portua.


Peñalara mendi taldearen aterpetxea (1820 m), 100. km, Navacerradako portuan bertan dago.



Azkenengo jeitsierari aurre egin baino lehen. Atzean "Bola del Mundo" izeneko alderdia.


Aurreko eguneko goizean igotako La Maliciosa (2227 m ) mendia, azkenengo portutik.



Helmuga igaro ondoren, bertara gerturatu eta oiko argazkia ateratzeko prest!


Mila esker Madrid!


Mila esker Javier! Hurrengoa: Ehunmilak-168km-11500mD+!!!

Hiru Haundiak 2010: Oihana Azkorbebeitia eta Pedro Etxeberria txapeldun!

Mendizaleak Anboton.

Hiru Haundiak

-Luzera: 100 km
-Desnibel +: 5075 mD+
-Ibilbidea: Murua, Gorbea ( 1481 m ) , 

Otxandio, Urkiola, Amnboto ( 1331 m ), 

Krutzeta, Landa, Urkobustaitz ( 1110 m ) , 

Urbia, Aizkorri ( 1528 m ), Araia.

-Denbora epea: 24 ordu.
-Parte hartzaileak: 1306

(1245 gizon / 61 emakume). 

-Bukatu zutenak: 709 (%54,3)

(670 gizon / 39 emakume).

Hiru Haundiak 2010

Hiru Haundiak 2012

 Hiru Haundiak 2014

Hiru Haundiak 2016

Hiru Haundiak 2018

Hiru Haundiak 2021

 

Pedro Etxeberria 2010eko Hiru Haundiak-en txapelarekin!

Zorionak Pedro!

www.hiruhaundiak.com  

Joserra Sousa  eta Oihana Azkorbebeitia 

Araiako helmugara iristen: 14:47 denbora eginez. 

Oihana lehen emakumea izan zen, eta Joserra berriz 23. gizonezkoa. 

Ibilbide guztia elkarrekin egin zuten.

Gizonezkoetan irabazlea Pedro Etxeberria zumaiara izan zen.

Zorionak denoi!

Jarraian Joserrak bidalitako kronika irakurri dezakezue. 

Mila esker Joserra! Laster euskararatuko dugu:

"Bueno.. otra vez nos enfrentamos a la hiru haundiak, como hicimos ya en el 2008. Este año el objetivo primero es acabar la prueba,entrenar para coger un poco de confianza para en Agosto hacer el ultra de Mont Blanc, y si todo nos respeta a mejorar el tiempo de la ultima edicion (16Horas).

La verdad es que esta vez tenia muy pocos nervios antes de la prueba, ya habia entrenado bastantes tiradas largas y tenia confianza en el entrenamiento que comenzo aya por el mes de octubre.

Noche con bastante calor, y con bastantes relampagos lo que nos hizo pensar que podia llover. La salida a mi modo de ver rapidisima, decido coger mi ritmo y entrar siempre en algun grupete, tenia claro que no queria quedarme solo pues es mas facil perder el ritmo , abandonarte y asi perder mucha intensidad en la carrera,en las ultimas rampas me llaman y oigo "¡eh Deba!, qué tal vas?". Era Iñaki Ruiz de Placencia cuya compañia tuve la suerte de compartir en la edicion anterior durante muchos kilometros, y decidimos ir juntos, y bajamos Gorbea charlando y contandonos como ha ido el año, la familia etc. 

En unos minutos se junta a nuestro grupo Gotzon Zulaika de Mendaro. Curiosamente Iñaki y yo tenemos el mismo entrenador y tenemos un objetivo parecido. Llegamos al avituallamiento de Otxandio, comer algo beber, un par de fotos y adelante salimos tranquilos y ademas Iñaki conoce esta parte de la carrera perfectamente. 

Enseguida nos acoplamos a un grupo numeroso y hacemos unos cuantos kilomettros pero hay algunos que van mas fuertes y el grupo se deshace en varios grupos y yo me quedo con Oihana Azkorbebeitia, y otro corredor al que no conozco. Pasamos por Urkiola y nos dirigimos a Anboto, en este caso es Oihana la que conoce como la palma de su mano esta zona puesto que entrena mucho por aquí, subimos Anboto y despues de una terrible y peligrosa bajada hacia Zabalaundi en busca del siguiente avituallamiento, un buen trago comer un poco y seguimos la martxa, se une a nosotros Luis un fiera de Aragon y bajamos hacia Krutzeta y por el camino nos cruzamos con Zigor Iturrieta en muy malas condiciones, habia estado devolviendo y tenia mal de estomago, según decia iba primero, fuerte y con muchas ganas pero este tipo de carreras tienen demasiados componentes, y si alguno falla todo al garete, una pena lo de Zigor, pero nosotros tenemos que hacer nuestra carrera. 

Llegamos al avituallamiento y tenemos un pequeño rifi rafe a cuenta de que nosotros pedimos coca cola y uno de los encargados del avituallamiento se negaba, la cocacola una de las grandes ausentes en esta Hiru Haundiak, demasiada agua y no se si este seria uno de los motivos de tanto mal de estomago. A mi personalmente no me gusta la distribucion, ni el contenido de los avituallamientos durante la prueba.

Luis decide ir mas fuerte y nos abandona, Oihana y yo seguimos, bueno yo basicamente lo que hago es seguir el ritmo y cuando puedo a andar un poquito, otro poco a correr, andar…yo sabia que con Oihana podia hacer una muy buena carrera, en otras carreras he corrido kilometros a su lado y todos sabemos como corre, para mi un autentico lujo.

Pasan los kilometros y vemos a lo lejos un corredor, pero no tenemos prisa en cogerle, cuando llegamos a su altura mi sorpresa poque es Unai Bengoa pero esta mal del estomago y no puede comer, va bastante debil, llegamos los tres juntos a Landa.

Es el momento para cambiarse de ropa, de zapatillas, comer y beber en condiciones.
Dejo mi motxila y me dejan una riñonera con dos botellines y salimos los tres otra vez. Unai sigue debil no come y no comer en una prueba asi supone ir perdiendo fuerzas constantemente, llegamos a los molinos eolicos y empieza la gran agonia de la carrera.

Muy muy pesados estos kilometros un rompepiernas constante, calor mucho calor y Urbia queda muy lejos. Unai se va quedando y Oihana y yo seguimos, muscularmente los dos vamos muy tocados, yo llevo muchos kilometros con los abductores muy inflados y me cuesta correr y Oihane los cuadriceps muy tocados.

En Urbia tengo a dos amigos esperando con comida y bebida, Alfredo y Xabi estan puntuales bajo una buena sombra y avituallamos tranquilamente, esto nos da mucha fuerza y seguimos ¡gracias! Alfred y Xabi como caidos del cielo.

Llegamos al avituallamiento y alli esperaba a Oihana su amiga Marta Garcia que enseguida se pone primera y a un ritmo infernal para mi, a duras penas les sigo pero cuando las primeras rampas de Aizkorri aparecen se van alejando cada vez mas,me animan y me esperan pero yo voy a tope y hago lo que puedo.

En la cima ellas me esperan para bajar todos juntos, pero me cuesta seguirles y les digo varias veces que sigan sin mi pero quieren que entremos a la vez, si no es por esto yo me habria abandonado a andar y nunca habria llegado en el tiempo que llegamos.

Marta no deja de animarnos y se pone detrás mio como si fuera el patron de una trainera. Llegamos a Araia, la satisfaccion es increible 100km para vivir unos segundos esta sensacion. Mi hijo Ekain aparece de entre la gente y nos da la mano a Oihana y a mi. Y entramos los tres en meta,¡increible! Carrera de autentico lujo.

Mila esker denoi!"

Joserra Sousa, Hiru Haundiak 2010

Mendizale talde bat Landa-ko kontrolera iristen; 59. km.

Aurtengo ( 2010 ) Hiru Haundiak proba ekainaren 26an ospatu zen.

Eguraldia lagun izan bazuten ere, bero handia egin zuen eguerditik aurrera batez ere.

Hiru Handia probaren 2010eko krokisa.

XVII. HIRU HAUNDIAK edizioko ( 2010 ) parte hartzaileen datuak.

Modesto Cid aurrean eta Pedro Alvarez aztetik datorrena. 

Aupa elgoibartarrak!

Landa ( 550 m ).

Landa-ko kontroletik igarotzen.

Landa-ko urtegian gustora bainatuko ziren parte hartzaileak, baina oraindik 41 km egin beharra zuten, horien artean Elgea mendi zerra guztia zeharkatu eta Aizkorri tontorra igo eta jeitsi! Momentu hau, ibilbidearen erdialdea iagarota, kritikoa izaten da, eta gehien buruak agintzen du.

Aratz aldea urrutian, Araia gertu ageri da.

Bi parte hartzaile helmugara iristen. Miren Gallastegi (eskuman).

Aupa neskak!

Araiako frontoian atsedena hartzen.

Kontxi

Santi

Kepa

Nekea aurpegian

Helmugara iristen

Txindokiko KB-n Didier Zago txapeldun!

Jon Bikendi. "Ehunmila" mendi lasterketako antolatzaileetariko bat.

Joni eskatu diogun eta bidali digun kronika eder honekin gozatu ezazue, mila esker Jon!

TXINDOKIKO BERTIKALA

" Iratzargailuak 8etan jo du. Egia esan, gaur ez daukat oso goiz ibili beharrik, proban 11:25ean ateratzen bainaiz. Nahikoa denbora daukat dortsalak 09:30etarako hartzeko. Eguraldia begiratu dut. Ateri dago eta tenperatura oso ona. Ea eusten dion! Gosaldu, jantzi, autoa hartu eta Larraitzera. 09:20 dira iritsi naizenerako. Beheko aparkalekuan dagoeneko ez dago leku askorik, baina nire autoa uzteko adina bai. Autoa utzi, eta ezagunak ditudan beste partaide batzuekin berriketa pixka bat eginez, dortsala eta txipa hartu ditut. Irteera ordua oraindik urruti dudanez, topo egindako ezagunekin lasai eta gustura aritu naiz hizketan. Autora itzuli, dortsala kamisetan jarri, eta denbora pasatzeko irratia entzuten egon naiz. Oso lasai nago, ez baitaukat inolako helbururik proba honetan. Ez dakit zenbat denboran igo dezakedan (inoiz ez baitut probarik egin), ez ze postutan geratuko naizen… Gainera, gaurkoa izango da nire lehen proba bertikala. Horrelako probak ez zaizkit gehiegi gustatzen, izan ere, hobeto moldatzen naiz proba luzeagoetan (beno, bizikletan zenbat eta luzeagoa niretzat hobe, baina korrika hasi berria naiz eta oraindik hori ikusteko nago)

Irteera ordua lehenengoen artean izango nuela uste nuen, baina ordutegia ikusi nuenean harritu egin ninduen hain berandu atera behar izateak. Gainera, ateratzen azkenak diren gizonezkoen taldean sartu naute , eta talde horretako lehena izango naiz irteten. Hori dela eta, nire aurretik nesken taldea aterako da, eta ateratzen den azken neska, Nerea Amilibia, ni baino 3 minutu lehenago aterako da. Beraz, eta nire atzetik zegoen gizonezkoa ateratzekoa ez denez, ez dut batere erreferentziarik izango, ez aurretik eta ezta atzetik ere (nire atzetik hurrengoa 2 minutura aterako da). Ia ibilbide guztia bakarrik egin beharra ez zait gehiegi gustatu, iturritik gorako zati maldatsua ez baitut ezagutzen eta Txindokira igotzeko proba indartsurik inoiz egin ez dudalako. Beraz, ez dakit eraman beharreko erritmo horrek nolakoa izan beharko duen, batere erreferentziarik gabe nagoelako.

Ordua gerturatu ahala, luzamendu batzuk egin eta arropaz aldatu naiz. 11:00etan autoa giltzaz itxi eta beroketa egiten hasi naiz. Berotzen hasi orduko nabaritu dut iskiotibialetako sobrekargak oraindik “kili-kilia” egiten didala. Lakuntzako lasterketaren ondoren, aste osoan 40 minutuko korrika saio arina besterik ez dut egin gaur arte, baina hala ere oraindik ez nago guztiz ongi. Dena den, horrek ez nau gehiegi kezkatu. Gaurkoan igotzea beste lanik ez daukat, eta ez dut uste “gerra” handirik emango didanik. 10 minutuz korrika lasai egin ondoren, minutu erdi inguruko azelerazio batzuk egin ditut, tartean lasai korrika eginez. Pultsometroa begiratu, eta 170 taupadetako zifra. Nabari da aste osoan ia ezer egin gabe nagoela! Proba hasi eta lau pausu egin bezain laster 180tik gora jarriko naiz, baina tira, gehienera ere 45 minutu inguruko “via crucis”a izango da.

Ordua iristean, irteera gunera gerturatu, txipa kontroletik pasa eta banoa behetik gora. Hasierako zatia korrika egiteko erosoa da. Pista zabala eta lurzoru ona. Pultsometroa begiratu eta 183. Ez daramat kronometrorik, inoiz ibilbide honetan probarik egin gabe nagoelako eta helbururik ere ez dudalako. Behera iritsitakoan jakingo dut egindako denbora! Pista zabala amaitu eta harri artean sartu naiz. Harriarekin batera lokatza handia dago, baita behien simaurra ere! Pinudiko atseden gune laburretik atera ondoren, lehen emakumezkoak pasatu eta iturrira iritsi naiz. Jada badaukat konpainia ibilbidean! Hemen txipa pasatzeko kontrol-gunea dago. Kontroletik pasa eta pultsometroari beste begirada bat. 185. Hemendik gora hasiko dira komeriak!



Igoera oso pikoa da, eta tarteka bidezidorrean irrist egiten dut. Horregatik, batzuetan belarretatik joaten saiatzen naiz, nahiz eta gogorragoa egiten zaidan. Minutu batzuen ostean lehen gizonezkoa aurreratu dut. Aldapak oso tentea izaten jarraitzen du. Hankak gero eta nekatuago sentitzen ditut. Pultsometroari begiratu eta 181. Hain aldapa handia izanda eta nekearen eraginez, pultsua ezin zait orain arte bezain erraz igo. Aurreraxeago malda leundu egin da, eta, gainera, zati nahikoa luzea iruditu zait. Pixka bat freskoago egongo banintz, pausu txikian korrika egiteko zati egokia da, baina dena malda pikoa izango zen ustean ia topera igo naizenez, orain oinez eta nahiko lanekin noa!! Lehenagotik ezagutu izan banu! Pixka bat aurrerago Txindokiko ohiko bidearekin bat egin, eta berriro ere harkaitz artean sartu naiz. Zapatilak lokatzez beteta daramatzat, eta horri nire teknika gabezia eta nekea gehituta, benetan baldar egiten ditut gurutzera bitarteko metroak. Gutxienez estropezu egin eta kolperik hartu gabe iritsi naiz! Gainean txipa kontroletik pasatu, pixka bat errekuperatu eta beherantz abiatu naiz.

Beheranzkoan beste partaideei begira egon naiz. Ez daukat ideiarik ni nola igo naizen, baina hauek oso azkar doaz! Larraitzeko langara iritsi eta txipa itzuli dut. Diploma hartu eta nire denbora ikusi dut. 39:56. Ezusteko polita!! Ez nekien zenbatean ibiliko nintzen, baina 40 minutuko langa horretatik jaisteak poza eman dit. Gero postua begiratu dut: 17. Beste ezustekoa. Kontuan hartuta igoera bertikalak bereziki prestatzen dituen jendea dagoela, ez nuen uste horrela geratzerik. Dena den, pena pixka bat eman dit igoera lehendik ezagutu ez izanak, igoera ezagututa beste modu batera egingo nuelako iturritik gorako zatia, eta segur aski, denbora zertxobait hobea ere bai, baina laster kendu zait sentsazio hori.

Izan ere, jarraian ondoko mahaietan mokadu goxoa jan eta jendearekin lasai-lasai berriketan aritu naiz. Gero eta jende gehiago ezagutzen ari naiz mendi lasterketen mundu honetan, eta horrek hizketaldi gehiago egiteko aukera ematen dit. Gaurkoan gozatu egin dut batekin eta bestearekin proba honi eta beste hainbati buruzko komentarioak eginez. Egia esan, egindako denbora eta postuen oso gainetik proba honetan gehien gustatu zaidana horixe izan da, tertulien unea eta hor sortu den lagunarteko giroa. Horregatik bakarrik merezi izan du aurrez “pixka bat” sufritzea! Dagoeneko hurrengo probaren zain jarri naiz… "

Jon Bikendi


Txindokiko kilometro bertikala 2010eko ekainaren 19an ospatu zen.
Ibilbidea, 3,8 km-koa, lokazturik zegoen.
Desnibel positiboa: 932 m.
parte hartzaileak: 184.
Irabazlea Didier Zago izan zen.


Frantziarrak KB lasterketetan espezialista da. Ekainaren 12an Areu ( Girona ) herrian ospaturiko " La Cuita al sol " ere irabazi zuen, Areu-tik ( 1220 m ) Monteixo mendira ( 2905 m ), 4,4 km-tan, 1680 m-ko desnibela 1h08:04tan igoaz!

Joseba Altuna, Galdaramiño-n ( Urki-Eibar, 2010-06-06 ) irabazle izan zena esfortsu bizian.

Ezagunen artean
Joseba Altuna ( Azpeitia ) 14., 39:42.
Iñigo Lariz, ( Elgoibar ), 15., 39:49.
Jon Bikendi, ( Beasain ), 17., 39:56.
Haritz Arrieta ( Elgoibar ), 18., 39:59.

2010eko Txindokiko kilometro bertikalaren sailkapena ( lehen 20ak ):
1-Didier Zago = 34:33
2-Walter becerra = 36:31
3-Zuhaitz Ezpeleta = 36:59
4-Hassam Aitchaou = 37:00
5-Fernando etxegarai = 37:14
6-Imanol Etxeberria = 37:35
7-Juan Mari Garin = 37:44
8-Mikel Benruza = 37:52
9-Angel Arrieta = 39:24
10-Xabat mancisidor = 29:31
11-Jon Arrieta = 39:36
12-Anartz Etxeberria = 39:39
13-Joseba Molinero = 39:40
14-Joseba Altuna = 39:42
15-Iñigo Lariz = 39:49
16-Gonzalo Sukuntza = 39:52
17-Jon Bikendi = 39:56
18-Haritz Arrieta = 39:59
19-Aitor Conde = 40:14
20-Jon Aperribai = 40:36

Hassam Aitchaou, erdian, Anbotoko KBn 4. izan zen eta Txindokiko KBn ere 4. izan da.

Iñigo Lariz eta Haritz Arrieta-rekin Anbotoko KB-an. Txindokiko KB-an ere primeran ibili dira. Zorionak bioi!

Canfran-Canfrac "maratoia"n Oscar Perez txapeldun!

La Raca ( 2284 m ) mendiko elurtegietatik jeisten aurtengo Canfranc-Canfrac mendi "maratoian ". Argazkia: Carlos Crespo / www.cansamontes.blogspot.com

Canfranc-Canfranc 2010 - ekainak 12.
Fitxa teknikoa:
-Luzera: 35 km
-Desnibel +: 2500 m
-Parte hartzaileak: 40
-Ibilbidea: Canfranc ( 1041 m ), La Moleta azpia ( 2300 m ), Coll Ladrones ( 1200 m ), La Raca ( 2284 m ), Astun ( 1700 m ), Somport ( 1500 m ), Canfranc ( 1041 m ).


Oscar Perez aragoarra, irabazlea, Somport-eko portutik igarotzen. Bere denbora helmugan 3:45:33 izan zen.
Aurtengo Canfranc-Canfranc maratoiak ibilbidean 7 km-ko murrizketa izan du eguraldi txarra dela eta. Azkenengo mendi malda igo gabe utzi genuen, eta horrela 35 km egin genituen 42 km izan beharrean. Antolakuntzakoek azkenengo zatia harriskutsua ikusten zuten, nahiko pasabide labainkorrak bait daude eta lainoarekin galtzeko harriskua areagotzen zen.

Ibilbidearen perfila; desnibel metatua: 5000 m.

Hasieran, goizeko 8:30etan 40 parte hartzaile bildu ginen Canfranc-eko udaletxe parean.

Hasieran denok pozik eta fresko irten ginen. Eguraldia ez genuen lagun izan, euria eta lainoa ibilbide guztian zehar gure gainean izan baikenuen.


Parte hartzaileak, Carlos aurrean doalarik, La Moleta mendian gora.

La Moleta azpi aldetik igaro ondoren Izas bailarara jeitsi behar ginen ( 1350 m ), paisaia ederrarekin asko gozatu genuen.

La Raca ( 2284 m ) menditik behera jeisten ziztu bizian elurtegiak zeharkatuz.

Somport-eko portuan ( 1500 m ) indarrak berrizten eta azalpenak entzuten, helmugarako 8 km-ko jeitsiera besterik ez zen falta!

Somport-eko portua ( 1500 m ). Azkenengo jeitsierari ekiteko prest platanoa eskuetan!

Azkenengo jeitsiera errepide ondotik eta Santiago bidetik egiten da.

Helmugara iristen.

Edu Uribe helmugan; 20., 5:05:28.

Gerardo Uribe-rekin; sirdarra!

Eulogio Bello ??? ( 2., 3:52:39 ).

David Gimenes madrildarra helmugan ( 5., 4:03:30 ).

www.cansamontes.blogspot.com -eko Carlos helmugan. Mendizale honek diabetisa du, baina horrek ez dio murrizten bere zaletasuna. Hala ere, glucemia maila ( azukrea odolean ) ondo kontrolatu behar du; horretarako gorputza egoki indarberritu behar du, batez ere gozaltzeko momentuan. Argi dago, nahiak oztopo guztiak gainditzen dituela, eta hal ez bada egoera berrietara egokitzen jakin behar dela. Animo Carlos eta diabetisa duzuen beste guztioak!

www.monrasin.blogspot.com -eko Ramon Carlos-i argazki bat ateratzen.

Bi Edu helmugan.

Antolakuntzako partaide batzuk. Eskumaldean Toni ageri da, Gijon aldeko mendizale honek, lagun talde batekin, "La Travesera de Picos de Europa" deritzon mendi lasterketa ospetsua antolatzen du, eta aurtengo irailaren 11rako Collarada-ko 1. Kilometro bertikal bikoitza ( 2000 m gorantza ) antolatuko dute Villanua herrian!

Sailkapena 21. parte hartzailea iritsi zen arte; oraindik 18 falta ziren.