2014/07/22

ZAZPIAK BAT GURE ESKU DAGO!! Iban eta Jon Bikendi

Jarraian Iban eta Jon Bikendik Euskal Herriko zazpi hiruburuak bizikletaz lotu zituzteneko kronika azalduko zaizue. Bi lagunek "Gure Esku Dago" kanpainarekin bat eginez 600 km egin zituzten 31 ordutan. Askotan dihardugu ultra-distantzietaz, ba hona hemen gure herrialdea ezagutzeko proposamen aparta.

ZAZPIAK BAT GURE ESKU DAGO!!

“Burutik jota zaudete!”, “Zuek ez zaudete sano!”, “Hori egitea bururatzea ere!”, “Pitzatuta zaudete!”, “A ze asto parea!”, “Seko erotuta zaudete”…

Zorionez, jendearen zer esangoak ez dizkigu lotuko zangoak, tinko baitirau gure gogoak.  Euskal Herriaren erabakitzeko eskubidea buruan, Euskal selekzioa bihotzean eta euskara ahoan, iritsi da Gure Esku Dago ekimenaren barnean gure ekarpena egiteko ordua. Zaila izango dela? Ziur! Gogorra? Jakina! Baina honek jada ez du atzera bueltarik. Agian,  “joko bezperan erronka; biharamunean herrenka”, eta astelehen goizean auskalo zer gorputzaldirekin esnatuko garen, baina ziur gaude asteburu hau gogoangarria izango dela eta sufrikario orok  mereziko duela. Izan ere, erabakitzeko eskubidea gure esku dago, eta ibilbidea osatzea ere gure esku dago, edo hobe esan, gure zangoen esku…

Ostirala, ekainak 6. Arratsaldeko 18:00etan elkartu gara Irurtzunen espedizioa osatuko dugun 5 lagunak. ESAITeko Martxel eta Pepe, mekanikari, gidari, animatzaile eta edozertan lagunduko digun Oinatz (eskerrik asko benetan hiruroi!), Iban eta ni neu. Bi autotan traste guztiak sartu eta 19:00ak alderako Iruñeara iritsi gara. Gaua Errotxapeako pisu batean igaroko dugu, Ibanen laguna den Tomasen pisuan hain zuzen ere. Iruñeko alde zaharretik oso gertu dago eta lau lagunentzako tokia daukagu. Ezin gehiago eskatu! Hori gutxi balitz, pisutik metro gutxira aparkaleku zabalak daude. Dena den, ostiral arratsaldea izanik edo, gu iritsi garenerako mukuru beteta daude aparkaleku guztiak. Itzuli batzuk eman ditugu hutsuneren bat aurkituko ote genuen itxaropenez, baina alferrik. Pazientzia hartu eta aparkalekuaren bazter batean geratuta autoren bat noiz aterako zain egotea erabaki dugu. Ehiztarien moduan zain-zain gaude autoren bat bere lekutik atera eta hutsuneren bat noiz topatuko. Zorionez, jendearen joan-etorri handia dago, eta nahiko azkar aparkatu ahal izan ditugu bi autoak. Gainera, biak elkarren ondoan aparkatzeko zortea izan dugu. Tira, ez gara hain gaizki ere hasi!



Tomasekin elkartu ostean traste guztiak bere pisura eraman ditugu. Tamaina ederreko pisua da, eta arazorik gabe sar gaitezke lau lagun, hiru bizikleta eta beste hainbeste  poltsa eta maleta. Mila esker benetan Tomas! Dena den, bada oso lasai uzten ez gaituen xehetasun “txiki” bat, hots, Errotxapea auzoko jaiak direla eta juxtu txosnak gure pisu azpian daudela.



Gainera, gauerako kontzertuak daude iragarrita, eta eszenarioa gure logela azpian dago. Beraz, ez ditugu lo egiteko baldintza onenak izango, baina horixe izan dadila txarrena!! Ortzik ez duenak mamia jaten omen du, beraz, gu ere moldatuko gara nolabait.


Gure kuartel nagusia eta logela inprobisatua

Trasteak ordenatu, logelak banatu eta hurrengo eguneko gauzak prestatzeari ekin diogu. Bizikletako arropak atera, bizikletei argiak, GPSak eta gainontzeko tramankuluak jarri, ibilbidean zehar jan eta edango ditugun litxarreri eta edariak antolatu…

Bihar hasiko garen “gerrarako artsenala”
Konturatzerako iluntzeko bederatziak iritsi zaizkigu. Hurrengo goizean 03:30ean jaiki behar dugula kontuan hartuta hobe  lehenbailehen afaldu eta ohera sartzea! Horrela bada, bapo afaldu eta 22:30 inguruan sartu gara lotara.

Txakalaldiren bat harrapatzen badugu ere ez dadila jan faltagatik izan!
Gaurko egunak eman du berea, biharkoak balekar hobea… Asmoa lotara sartzea zen, baina uste dut etzanda egotera sartu garela. Izan ere,  gaueko hamaiketarako kontzertuak hasi dira, eta ateratzen duten zaratarekin ez dago gure logelan  lo egingo duen amaren semerik! Buelta batera, buelta bestera, oraintxe ahozpez, hurrena gora begira… Ezin inondik inora lorik hartu. Egoera ikusita, telebistan hainbat aldiz errepikatutako Mr Beanen esketx barregarri horietako bat etorri zait gogora. Zurrungen hotsagatik gure moduan lorik hartu ezinda zebilela belarrietan tapoien faltan galtzerdiak sartu zitueneko esketxa, hain zuzen ere. Nik ere bizikletako galtzerdi finak ez ditut ohetik oso aparte, eta une batez galtzerdi muturrak belarrietan sartzeko burutazioa izan dut. Baina, badaezpada, hobe horrelako probak beste baterako uztea! Desesperatuta gaudenean zertaraino irits gaitezkeen gero! Hartuko dut lo lehenago ez bada beranduago. Penaren karamelua, esperantza…

Bi ordu eskas lo eginda jo digu iratzargailuak. Goizeko 03:30 dira eta Errotxapea auzoan sekulako giroa dago. Leihotik begiratu eta jende pila bat ikus daiteke bai txosnetan lasai trago bat hartzen, bai kontzertuaz gozatzen. Eta, bitartean,  gu bizikletako arropak jantzi eta gosaltzen. 04:30 aldera traste guztiak hartu eta autoetara joan gara. Azken prestaketak egin eta 04:45 aldera Iruñeko udaletxeko plazan gaude. Harrituta nago zenbat jende doan etxera bueltan kalean parranda egin ostean. Errotxapean festak izanik normala da auzoan bertan jendetza egotea, baina alde zaharrean ostiral iluntze batean halako giroa egoteak asko harritu nau. Geroxeago jabetu gara halako parranda-giroaren zergatiaz…

Bagoaz aurrera!
Goizeko bostetarako udaletxe aurrean argazkiak ateratzeko prest gaude. Handik igarotzen diren festa zaleek harrituta begiratzen digute, geu ere parrandaren parte bagina bezala. “ ¿Estais de despedida? Joder, que buena!” dio batek. Gu, berriz, barreari eutsi ezinik. Argazkiak ateratzen amaitzen ari ginela kantuan ozen datozen peña bateko kideak hurbildu zaizkigu. Ikurriña eta guzti zebiltzan parrandan. Beraiek argitu digute ostirala izanik ere hainbeste jende zergatik zebilen parrandan. Abesti ezagunak dioen moduan: 1 de enero, 2 de febrero, 3 de marzo… Eta noski, gaur 6 de junio!! Eskailera famatu horren azken aurreko koska! Eta koska bakoitzean egin ohi duten moduan Iruñeko peñek afariak izan dituzte, eta gaur ostirala dela kontuan izanda eta halako gau giroa ikusita… Normala halako jendetza egotea. Peña bateko kideek beraiekin batera argazki pare bat ateratzeko eskatu digute. Gustura eman diegu baiezkoa, eta hor jarri zaizkigu ondoan euren kalimotxo, zurito eta konbinatuekin. Tragoxka bat edatera ere gonbidatu gaituzte, baina guk muzin egin behar izan diogu gonbidapenari.  Eguraldi bikaina, jendetza kalean, festa giro aparta…  Eta gu berriz… Horixe da txoria gari artean goseak egon beharra!!

Festa giroa atzean utzi eta goizeko 05:00etan puntuan atera gara Iruñetik. Gaurko parranda egarria asetzeko aukera izango dugu bai hemendik hilabetera San Ferminetako astean!
Lehen kilometroak oraindik ilunpean eta bizikletako argiak piztuta egin ditugu. Iruñeko ingurabidean ez dago trafiko handirik, eta behin Egues alderako errepidea hartuta are gutxiago. Zuzen handiak daude eta zorua primerakoa da. Elkarri txandak emanez goaz uneoro gogor jotzen gaituen haizeari aurre eginez. Batzuetan aurpegiz jotzen gaitu, eta saihetsetik bestetan, beraz, ez digu batere laguntzen eta aurkari gaiztoa bihur dakiguke kilometroak eta orduak aurrera igaro ahala. Dena den, burua helduleku parera jaitsi eta gogotsu jarraitzen dugu elkarri txandak ematen. Burua makurtuta baina ez burumakur!!

Irunberrin bidegurutzean ezkerretara hartu eta Nabaskoitze aldera jo dugu. Isoko maldetan gora haize bolada indartsuek asko zaildu digute igoera, baina badakigu behin mendi inguruetara hurbilduta haizeak gutxiago erasango digula. Horrela bada, Nabaskoitze atzean utzi eta Otsagabia aldera jarraitu dugu. Errepideak goranzko joera dauka uneoro, baina dagoeneko haizearen indarra gutxiago nabari dugu.

Otsagabiara azkar iritsi gara, ipinitako ordua baino ia ordubete lehenago. Hori dela eta, herriko ostatu batean geldialditxoa egiteko aprobetxatu dugu. Zerbait jan, maillot luzeak kendu, eguzkitarako babes-krema eman, eta gogotsu ekin diogu ibilbideko zailtasun handienari, hots, Larraiñeko mendateari. Mendate hasieran Orbea Pax Avant zikloturista martxako azken partaideekin bat egin dugu. Beraz, badaukagu igoera egiteko konpainia eta entretenimendua. Pixkanaka pixkanaka jendea aurreratuz goaz, eta pedalkadaz pedalkada gaina harrapatzeko gero eta gutxiago falta zaigu.

Gainera iritsi ondoren argazki pare bat atera eta lehenbailehen jaitsierari ekin diogu. Errepidea oso sigi-sagatsua da, eta horri aldapa handia dagoela gehitzen badiogu, kontu handiz hartu beharreko jaitsiera da. Gainera,  zikloturista martxako partaide pila bat dago bide bazterrean gurpil zulaketen erruz,  lehenaz gain arriskua handituz. Larraiñe herrian Tala sartu da atzetik bizkartzain lana eginez datorkigun autoan. Bera izango da Iparraldeko zatian errepideetako gure gida nagusia, baita argazkilaririk onena ere. Erritmo oso onean goazenez gero eta aurrerapen handiagoa pilatzen ari gara, eta ondorioz, Atharratzen 45 minutuko geldialdia egin behar izan dugu, osterantzean Maulera ordu eta laurden lehenago iritsiko baikinen.  Ostatu bateko terrazan lasai ederrean ia ordubete egin ostean berriro ekin diogu martxari.

Horrela bai!!
 Oraindik ere denboraz sobera gabiltzanez Gotaine herrixkako elizan argazki pare bat ateratzeko geldialdia egin dugu. Egia esan, elizan ez zaigu guri ezer galdu, baina eraikuntza dotorea izaki, Talak aukera ona zela esan digu argazki dotoreak ateratzeko.

Argazkien ondoren berriz ere abian jarri gara. Ibilbidea oso laua da eta konturatu orduko Maulera iritsi gara. Udaletxe aurrean bertako Michel Etchebest auzapezak eta Beñat Elkegaray zinegotziak sinatu digute ploterra. Argazki batzuk atera eta berriro pedalei eragitera.

Mauleko auzapeza eta zinegotziarekin

Mauletik irten bezain azkar Urdiñarben egin dugu beste geldialditxo bat. Bertan musika astea ospatzen ari zirela aitzakiatzat hartuta bertatik sartu-irtena egin dugu. Giro ederra zegoen herrixkan. Txosna koxkor baten inguruan gazte koadrila handi bat dago garagardoak eskuan eta kantu batean.  Gu ikustean ondora hurbildu eta euren edarietatik trago bana edatera animatu gaituzte, baina oraingo honetan ere muzin egin behar izan diogu gonbidapenari. Demontre! Lehenik Errotxapean, gero Iruñeko plazan, orain hemen… Tentazioa ugari!! Nahita ere… Ezina beti aker, zuzen ez denean oker! Txosna ondoan irratsaio bat ari ziren zuzenean emititzen, eta gure asmoen berri jakin dutenean elkarrizketa zuzenean egitera etorri zaizkigu. Primeran moldatu da Iban! Ezin hobeto toreatu du “zezena”.

Ibani irratirako zuzeneko elkarrizketa egiten
Elkarrizketa ondoren denbora gehiago galdu gabe abiatu gara Oxkaxeko maldetan gora. Eguerdiko 12:30ak dira eta eguzkiak gogor jotzen du, baina kilometro batzuk egin ostean ibilbideko bigarren hiriburura gustura  iritsi gara, hau da, Donibane Garazira. Bertan  Xabi Larre eta Isabelle Henry zinegotziek sinatu dute ploterra.

Berriro argazki batzuk atera eta Bidarraira abiatu gara, bertan egingo baitugu geldialdia bazkari legea egiteko. Ibilbidea oso gorabeheratsua da. Ez dago aldapa luze eta pikorik, baina maldatxo laburrak sarri sarri igotzeak gure zangoak majo zigortzen ditu. Gainera, bero itoa dago, 34 gradu, eta hori gure indarrak nahi baino azkarrago xahutzen ari da. Asto zaharrak indarra urri; indarra urri eta putza sarri! Guk atzetik putzik ez, baina puzka eta “suspiro” ugari! Asko izerditu dugu eta dagoeneko  ur freskoa edateko egarriz gaude. Zerri goseak ezkurra amets, bada,  gu ere ur freskoaren ametsetan goaz Bidarraiko ibai bazterreko zuhaizpera. Zuhaizpean bertan gugandik metro gutxira gazte koadrila ederra dago festa giroan. Kasualitatea! Koadrilako lagun baten “despedida” egiten ari dira, eta garagardo eta konbinatu sorta ederra daukate mahaian! Hemen ere festa usaina nonahi!! Itzaletan eseri, egarria ase eta bazkaldu.

“Hementxe gaude ederki!” esan diogu elkarri. Gu baino hobeto dagoena… Egia esan, bazkaldu ostean itzalpetik ateratzeak nagitasun handi samarra  eman digu, baina jarraitu beharra dago, erabakitzeko eskubidea lortzeko gogor jarraitu behar den moduan.
Arratsaldea aurrera doan heinean eta kostaldera inguratu ahala beroa apalduz joan da eta brisa pixka bat nabaritzen hasi gara. Ez dago gaizki! Horrela bada, nahiko eroso egin ditugu Baionara bitarteko kilometroak. Baionan arazo gehiegirik gabe sartu ahal izan gara udaletxe aurreraino. Oraingo honetan Jean-Claude Iriart zinegotzia izan da ploterra sinatu duena. Ohikoa bihurtu zaigun erritua jarraituz argazki gehiago atera eta Donostiara bidean jarri gara. Baina oraingo honetan ibilbidea egiten lagunduko diguten boluntarioak ditugu, izan ere, Beloki trikitilaria eta bere bi lagun batu zaizkigu Baionan.


Baionako zinegotzia eta gure “gregarioak”
Primeran joan gara Behobiaraino beraiek jarritako erritmoan berriketa pixka bat eginez. Behin Behobiara iritsita, Tala gure gida-argazkilaria eta  lagundu gaituen hirukotea agurtu ostean Donostiarako bidea jarraitu dugu. Eskerrik asko benetan lauroi!!

Donostiarako bidea oso animatuta egin dugu. Hemendik aurrerako errepideak oso ezagunak zaizkigu eta ilunabarrarekin batera giroa ere freskoagoa da. Pasaian Jon Antxia batu zaigu bizikletaz konpainia egitera, eta berarekin egin ditugu Donostiako Bulebarrean sartu arteko kilometroak. Mila esker zuri ere Jon! Larunbat arratsaldeko 19:00ak izaki, jendez beteta dago Bulebarra.  Gainera, monarkiaren aurkako manifestazioa ere ordu honetarakoxe dago deituta, eta hor ere jendetza handia ikus daiteke.  Hain zuzen, monarkia kanporatzeak ere gure esku egon behar luke justifikaziorik gabeko inposaketarekin amaituz. Alderdi Ederren udaletxe aurrean Axier Jaka eta Naiara Sanpedro zinegotziek sinatu digute ploterra. Argazkiak atera eta kafetegi batera sartu gara zerbait hartzera.

Bistakoa da jendeak harridura aurpegiz begiratzen gaituela. Halako batean, adinean aurrera doan emakume batek zera galdetu dit: “¿Estáis haciendo alguna carrera?” Nik ezetz erantzun diot, gu egiten ari garenak ez duela lasterketa batekin inolako zerikusirik. “¿Vais a participar en esa famosa carrera de Jaca?” hurrengo galdera. Okerrak oker garbi dago Quebrantahuesos probari buruz ari zitzaidala galdezka. Oraingoan ere ezetz esan diot, gauza oso desberdinak direla brevet edo distantzia luzeko martxak eta zikloturista martxak (ziklodeportiboak). Abiatu beharrean gaude eta ezin hasiko natzaio emakumeari bi proba horien arteko desberdintasunak azaltzen, luze joko bailidake.  Gainera, txirrindularitza ezagutzen ez  duen edozeinek denak lasterketatzat jotzen ditu. Azken batean, oiloa eta oilanda, kaletarrentzat denak purra-purra!

Donostiatik bizi-bizi atera gara. Arratsaldeko 20:00ak pasatxo dira eta gure kalkuluen arabera afaria Elgoibarren egingo dugu gaueko 22:30ak inguruan. Hiriburuko kaleak pasatu eta N1 errepide arriskutsua atzean utzi ondoren Usurbil alderantz hartu dugu. Errepidea laua da eta erritmo onean goaz, eroso. Orioko koskatxoa igo, Zarautzera jaitsi eta jarraian Getarian geldialdi labur-labur bat egin dugu bizikletei argiak jarri eta txaleko islatzaileak janzteko. Hortik Zumaiarako bidea gozatuz egin dugu. Eguzkia itsasoan sartzen ari da, eta horrek uretan egiten duen isla benetan ikusgarria da. Hori dela eta, argazki ederrak ateratzeko aukera izan dugu.